Dorpskerk geschiedenis
De afgelopen weken heb ik me verdiept in de geschiedenis van de Dorpskerk. Hier wat flarden van de geschiedenis.

Toren
Waarschijnlijk is rond 1200 al een houten kapelletje gebouwd op de plek waar nu de Dorpskerk staat. In 1300 wordt dan de toren gebouwd van steen. In 1304 komt er een klok in te hangen die tot 1891 bleef hangen. Toen werd hij verkocht, omdat hij gebarsten was. Op die klok stond: ‘De levenden roep ik, de doden betreur ik’. Een tweede klok werd erin gehangen in 1481. Die klok hangt nog steeds in de toren. Daarop staat als gebed: ‘O God, wil Spijkenisse beschermen, de rijken en de armen, allen die bij de gemeente horen, allen die nog geboren worden en alle overledenen, ook mij Steven Buitendijk.’ Deze klok hangt nog steeds in de toren. Een mooi idee, elke keer als de klok slaat, gaat dat gebed naar God toe. Al eeuwen komen mensen naar de kerk om God te ontmoeten. Precies zoals dat zichtbaar wordt op zondagmorgen, maar ook als de kerk open is op dinsdag- en zaterdagmorgen. (Rond 1930 werd een tweede klok in de toren gehangen. Die is opgenomen in het carillon dat eind jaren 80 werd geschonken aan de gemeente Spijkenisse, die de eigenaar is van de toren.)

Symboliek kerkgebouw
Na de toren werd als eerste het koor gebouwd. Daarna werden de zijbeuken gebouwd. Als slot werd het middenschip gebouwd. Het zou goed kunnen dat het middenschip groter was gepland. Dat verklaard de aparte boogjes op de overgang van middenschip naar zijbeuken. De plattegrond van de kerk laat iets bijzonders zien: Als het koor het hoofd is en de zijbeuken de armen, dan buigt het hoofd iets. Dat is Christus die sterft. Er is meer symboliek in het gebouw gestopt. Oude kerken kom je altijd binnen met je gezicht naar het oosten. Zo zit je ook in de kerk: Het licht van Christus komt daarvandaan. Andere belangrijkrijke symboliek zit in de ramen van de zijbeuken. Het raam naar het noorden is veel kleiner dan het raam naar het westen (noord is de kant van de herenbank en kansel). Dat is gedaan omdat men in de middeleeuwen dacht dat de duivel uit het noorden kwam (denk onder andere aan de kou). Dat kleinere raam weerspiegelt onze opdracht om het kwade te weerstaan. Het koor heeft de meeste ramen en is daardoor het lichtst. Het laat zien dat Christus overwint.

Doop en avondmaal
Ik kan me goed voorstellen dat u bij het avondmaal in de Dorpskerk niet de tijd neemt om het servies eens goed te bekijken. Ze laten de kern zien van ons geloof.  In 1857 kreeg de kerk avondmaalsstel en doopbekken cadeau van de familie Repelaer. Het familiewapen van deze familie staat er ook op gegraveerd. Daarnaast staan er bijbelteksten op. Op het doopbekken staat: ‘Hen dopende in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest’. Op de drie schalen voor het brood bij het avondmaal staat: ‘Het brood dat ik zal geven is mijn vlees, dat ik zal geven voor het leven van de wereld.’ en ‘ ik ben het brood van het leven, die tot mij komt zal nooit meer honger hebben.’ en ‘Het brood van God is Hij die uit de hemel neerdaalt en die aan de wereld het leven geeft.’ Op de kan van het avondmaal staat gegraveerd: ‘dis is mijn bloed dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.’ Ook op de bekers staan dergelijke teksten vermeld. Dit servies ligt natuurlijk goed opgeborgen en komt alleen bij doop of avondmaal te voorschijn. Het doopbekken wordt dan gezet in het grote massieve doopvont.

Raadsels uit de geschiedenis van de Dorpskerk
Het mooie van een oud gebouw is dat er een aantal dingen zijn waar niemand precies van weet waarom het zo is en wat de achtergrond is. Het eerste is de steen die ingemetseld is bij de ingang van de kerk rechts. Daarop staat: D.O.V.K. 1521. Maar wat betekent het? Dat weet niemand. De meest logische verklaring is dat het staat voor: Door orde van kerkrentmeesters. Dan is het een steen die markeert dat de kerk verbouwd is in opdracht van de kerkrentmeesters. Dat vind ik een mooie verklaring. Want het laat zien dat God onafgebroken zorgt voor zijn gemeente door de kerkrentmeesters. Laatst sprak ik iemand uit onze gemeente en samen bedachten we hoe goed onze gebouwen onderhouden zijn. Iets om blij mee te zijn en dankbaar naar de kerkrentmeesters en God.
Een ander raadsel is het blauwe ruitje dat in het raam is geplaatst rechtsachter. Hadden ze niet een ander ruitje om erin te zetten? Een mooie verklaring hiervan is dat het symboliseert dat we niet perfect zijn. Tegenover God schieten we tekort. Dus is er bewust een verkeerd ruitje in gezet, zodat we ons bewust blijven van ons tekort tegenover onze Schepper. Maar of het de goede verklaring is, dat weet ik niet.  

Restauratie Dorpskerk
De voortdurende zorg van de kerkrentmeesters (vroeger kerkvoogden genoemd) voor de Dorpskerk is goed te zien aan de twee grote restauraties die de vorige eeuw zijn uitgevoerd rond 1933 en 1968. Tot de jaren dertig stond de preekstoel tegen de zuil die in het schip van de kerk staat aan de zuidkant (de kant waar de vleugel staat). Bij die restauratie is de preekstoel in het midden van de kerk gezet en is de overgang naar het koor dichtgemaakt. In dat koor moet natuurlijk een altaar hebben gestaan voor de reformatietijd. Het hek dat nu het koffiegedeelte afschermt, stond rond de preekstoel. In de vloer kan je nog zien waar. Dat hek heet het doophek en door het hek kwam je in de dooptuin. Deze tuin, de ruimte rond de preekstoel, was een ruimte van het Woord en van de aan het Woord verbonden sacramenten: doop en avondmaal. Ook was het de ruimte waar tijdens de kerkdienst de ouderlingen, de diakenen en de predikant zaten om samen symbool te zijn van Gods volk dat gehoorzaam is aan Gods Woord. Bij de restauratie in 1968 is de huidige opstelling gemaakt. Wat gebleven is, dat is de trouw aan Gods woord.



Mijn boek
over de  Geest
van God 

 

Boek over 
rouw
Klik  op de foto. 

      Gastenboek

Uw ervaringen delen?
Vul ons GASTENBOEK in!